Soru: “Romanlarında biraz daha fazla umut olabilir miydi?”
Cevap: “Umut üzerinde çok düşündüğüm, durduğum bir konu. Benim için önemli ve hikayelerimde yer veriyorum. Bu bazen her zaman kasanın kazandığı bir kumarhane masasında bir kumarhane fişi oluyor, bazen bir vazelin markası, bazen de sayfayı çevirmek için bir sebep. Evet, belki tünelin sonunda daha fazla ışık olabilirdi ama bu o kadar da kontrol edebildiğim bir konu değil.”
Hakan Günday / Sözünü Sakınmadan konuşmasından
Sen gelmeden önce
Kaptan köşkü sen oldu
Senle doldu burası
Kokun geldi senden önce,
Sesin sonra
ve güzelliğin ki ardından..
İsterdim anlatayım,
Maviliğiyle denizin,
Poyraz asiliğinde
Sonsuzluğuyla yıldızların
Anlatabileyim..
Sabahına yakın,
Sensiz hayal edilemeyecek
herhangi bir sonbaharın.
Hep hüznümüzü süpürsün diye
Yüzleştiğimiz
Amansız rüzgar
Bu gece umutlarımızı
Üfledi uzak yarınlara
Biliyorsun
Doğduk ayrı menzillerde
Büyüdük ayrı menzillere..
Kopan iki kıta gibi
Birkaç mısrada
Mesafeler büyüttük..
Hepsini biz yarattık,
Gözünüzde parlayan kalemin
Verdiği yetkiye dayanarak
Çizdik çerçevelerinizi,
İçini sevgiyle doldurduk
Yarattık sevgililer oyun hamurundan
Oyun sanarak
Çok sevdik
Acı kustunuz..
Bozmaya kıyamadık da
Sayınız çoğaldıkça,
Sustuk
Sesleriniz birbirine karıştı
Duymaz olduk..
Seviyorum ama itirazım var,
seviyorum’un öznesi ben değilim
üçüncü şahıstır
Bunu yapan ben değilim çünkü
Bu onun bana yaptığıdır.
…
Ve benim için aşkın öznesi
İçinde hayaller saklayan
Uykusuz bir suskunluk,
Hiç bir yönü olmadan
Buraya gelen
Yutkunamadığım
Sonsuzluktur…
Gülüşünde yıldızlar..
Gözlerinde bilmem ne düşü
Bakışında gülümseyen
Bela bir zulüm..
Sevda kuşu
Sevdalı kuş
İçini acıtan içime dokunmuş
Aşk öylece omzuma konmuş.
Durdurmak lazım zamanı
Kan kaybetmekteyken saatler
Hüznüne tam yol sarılıp
Kesip atsam ortadan zamanı
İki zamanda öpsem seni
İki kez
Yavru kuş…
As if a women has ever loved a man for his virtue…
ah kimseler bilmez seni kimseler,
Kimse yapmadı bana şarabın yaptığını
ve ellerim yanımda,
yaralarımı göstermek istemiştim sana
sadece
bilemedin..
Ah benim anlatamayışlarım
En büyük hayal kırıklıklarım
Geçmiştir üstünden epey
Beni ben yapan terkedişlerim
Ah ben,
Onca yaşanmışlığın ardında
Bir küçük çocuğun merhabasındayım aslında
ve gülümseyişinde ki
Avucumda
Neye sahip olmam istenmişse
sahip olmuşluğun boşluğu
Kendi kanını içen bir it gibi
Boğuluyorsam
Gülümseyişinde
Çocuk
Senin yaralarını sarmak için değil
Senden olabilmek içindi
…
eksiksiz ölürdüm
9
